Praca w Słomnikach

Miasto i Gmina Słomniki wchodzi w skład ziemskiego powiatu krakowskiego, będącego częścią woj. małopolskiego. Dokładniej, leży w jego północno-wschodniej części, około 25 km od centrum Krakowa. Powierzchnia gminy Słomniki wynosi 111,3 km2 (samo miasto 3,3 km2), a liczba mieszkańców dochodzi do 14000 osób.

Jest to jedna z większych gmin w powiecie krakowskim i średnich w woj. małopolskim (56 miejsce, na 182 gminy). Przez teren gminy przebiegają drogi krajowe (E-7), wojewódzkie i powiatowe oraz linia kolejowa z Krakowa do Warszawy.

Miasto i Gmina Słomniki leży w szerokiej dolinie rzeki Szreniawy, dzielącej gminę na dwie części. Od północy i północnego wschodu górują nad tą doliną pagórki Wyżyny Miechowskiej, a od zachodu i południowego zachodu — lesiste, gdzieniegdzie wapienne wzgórza Jury Krakowsko-Częstochowskiej. Warunki klimatyczne są tutaj korzystne, specjalnie nie różniące się od warunków panujących w sąsiednich gminach należących również do subregionu Wyżyny Miechowskiej. Obszar gminy położony jest poza zasięgiem silnego zanieczyszczenia powietrza i gleb.

Żyzne czarnoziemy już od wieków sprzyjały wysokowydajnej uprawie wszystkich rodzajów zbóż, roślin motylkowych i okopowych oraz warzyw i jarzyn. Duże znaczenie miała również hodowla bydła, trzody chlewnej i drobiu. W końcu XVIII wieku zaczęto tu masowo uprawiać tu ziemniaki (odtąd podstawa wyżywienia), a od końca XIX wieku buraki cukrowe. Duże znaczenie dla mieszkańców gminy przyniosła uprawa tytoniu i buraków cukrowych, którą rozpoczęto jeszcze w latach trzydziestych XX wieku. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych okolice Słomnik były zagłębiem zbożowo - warzywno - jarzynowym, a w latach dziewięćdziesiątych dominować zaczęła ich wysokowydajna uprawa warzyw i jarzyn, głównie cebuli, kapusty, marchwi i buraków ćwikłowych. Nadal jednak zbożami obsiewa się ok. 61% powierzchni gruntów ornych, pod uprawy okopowe przeznacza się — ok. 16%, uprawy pastewne zajmują — ok. 15%, pod użytki zielone przeznacza się — ok. 4,5%, uprawy przemysłowe — ok. 1,5%, a sady i ogrody — ok. 0,7%. Od początku XXI wieku pojawiły się w gminie tzw. „uprawy ekologiczne”. Rolnictwo to podstawa egzystencji mieszkańców gminy, gdyż na jej terenie nie ma zbyt wiele większych zakładów przemysłowych i przetwórczych.